Van groei...

                               ...naar bloei

Blog 4/12/2018; Sinterklaas

Wat gaat er een wereld open als je kind naar de basisschool gaat. Alles wordt nog weer intenser beleef, door het kind, maar ook zeker door mij als ouder. Wat een vrolijke en krachtige energie heerst er bij de kinderen. Logisch dat ze even niet weten wat ze met deze energie aan moeten.

In ons geval resulteert dit in een super enthousiast, vrolijk kind, dat het moeilijk vindt om de rust terug te vinden. Zo hebben we er net weer een periode op zitten, bestaande uit een aantal avonden achter elkaar moeilijk in slaap kunnen vallen. Zoals velen denk je dan gelijk in deze periode aan: ´Het zal allemaal wel te veel zijn´. Maar iets in mij (gevoel, intuïtie, moederinstinct, kies maar uit wat bij je past), zei dat het ook nog iets anders was. De frustraties begonnen op te lopen zo rond de 2de of 3de avond op rij. Dit geeft (natuurlijk) niet het gewenste resultaat, maar ook dit moest er voor mij even zijn. De 4de (en tevens gelukkig de laatste avond), heb ik mijn kwetsbaarheid als ouder maar getoond. Ik zei: ´Mem snapt echt niet waarom je niet kunt slapen´. Zoon: ´Ik ook niet, mem´.  Stilte.......

En opeens: ´Ik weet het mem, ik heb te veel pepernoten gegeten, daarom kon ik niet in slaap vallen. Toen viel ook bij mij het kwartje, pepernoten zijn lekker maar we hadden ze inderdaad een paar dagen achter elkaar gegeten, vol met zoetigheid. Voor mij als ouder weer een punt van aandacht, de balans met zoetigheid overdag weer terug te vinden. Soms raakt die in bepaalde tijden even zoek.

De volgende dag komt mijn zoon met het idee om pinda´s te eten. ´Want mem, die zijn toch wel gezond? Weer even een moment waarop ik me besef hoeveel wijsheid er in een kind aanwezig is en naar boven komt, wanneer je als ouder daar ruimte aan kunt geven. Door mijn kwetsbaarheid van het niet weten als ouder te durven tonen. Want ook bij mij, en misschien zijn er meer die zich daarin kunnen herkennen, zit er een diepe overtuiging of een diep verwachtingspatroon bij mijzelf, dat je toch alles hoort te weten als ouder. En als je het niet weet dat je dan niet goed genoeg bent (uit deze overtuiging kwamen dus de bovengenoemde frustraties voort). Zo blijkt maar weer dat kwetsbaarheid in het niet weten als ouder, luisteren en vertrouwen op je gevoel (en ook mijn zoon vertrouwen in wat hij aangeeft volgens zijn gevoel) tot mooie krachtige resultaten kan leiden. En omdat het vanuit zichzelf kwam en zijn eigen gevoel, kon hij gelijk de volgende dag overgaan tot actie, door met gezonde alternatieven te komen. Wat is groeien met elkaar toch een mooie weg. En zo was het weer mogelijk om de volgende avond rustig in te slapen. Zodat we met genoeg slaap (ook nog een deel van mijn frustraties, het belang van rust vind ik juist in deze periode heel belangrijk) het sinterklaasfeest in kunnen gaan. Wat we ook dit jaar weer in 1 keer mogen vieren in het gezelschap van ouders, schoonouders, zus en vriend en natuurlijk mijn zwager! Waar ik ontzettend dankbaar voor ben!

Iedereen een fijn sinterklaasfeest gewenst, voor wie dit nog gaat vieren. Het is zo´n fijne tijd: De verwachtingsvolle blik in de ogen van de kinderen, de dankbaarheid in hun ogen bij elk cadeau en de sfeer van het samenzijn met wie je het ook viert, is zo indrukwekkend en onvergetelijk voor de kinderen!

Geniet!